Paszport (czyli o mnie)

“Jest we mnie coś, co nie do końca odpowiada ogólnie przyjętym normom, zasadzie „w zdrowym ciele zdrowy duch”. Pociągają mnie nie te rzeczy, co trzeba: lubię pić, jestem leniwy, nie mam boga, polityki, idei ani zasad. Jestem mocno osadzony w nicości, w swego rodzaju niebycie, i akceptuję to w pełni. Nie czyni to ze mnie osoby zbyt interesującej. Nie chcę być interesujący, to zbyt trudne. Pragnę jedynie miękkiej, mglistej przestrzeni, w której mogę żyć, i jeszcze żeby zostawiono mnie w spokoju.”

Charles Bukowski, “Kobiety”


4 Responses to “Paszport (czyli o mnie)”

  1. Mag Says:

    Zapach wanilii to ten najpiękniejszy zaraz po skórze woniejącej mlekiem.

    Ładnie konstruowane metafory, chwytliwe skojarzenia. Miło Cię czytać. Pozdrawiam. :)

  2. sis Says:

    I ja lubię tu zaglądać.
    A świat wirtualny wcale nie jest taki wielki, jak by się mogło wydawać ;]

  3. Ewel Says:

    Ja…ja…Czy to JA jestem TOBĄ czy to TY jesteś MNĄ? Ty…Ty…Ty Myśli Kradziejko!

  4. Pasażer Says:

    Skąd potrzeba zmiany tych kilku liter w pasku adresu?


Leave a Reply